ადამიანები თავშესაფრიდან

სოფო მაისურაძის ფოტოისტორია  მოსკოვის გამზირზე მდებარე უსახლკაროთა თავშესაფრიდან განსხვავებული ისტორიების და ერთნაირი რეალობის მქონე ადამიანების ამბებს ყვება, ადამიანებისას, რომლებსაც მიუხედავად მძიმე რეალობისა, აქვთ ოცნებები და უკეთესი მომავლის იმედი.  “ზოგი თავად წამოვიდა სახლიდან, ზოგმა დაკარგა ოჯახი, ზოგს ბინა გაუყიდა შვილმა, ზოგის სიძემ კი გადაწყვიტა, რომ მოხუცს ვერ იტანს

მუშაობა და გართობა ღია ცის ქვეშ

“თუ დიასახლისი ხარ და შვილებზე ზრუნვას გირჩევნია, სამსახური გქონდეს მხოლოდ იმიტომ, რომ უკეთესად გაერთო, თუ შენ არაფერს ერიდები, რათა კომფორტული ცხოვრება მოიწყო და არ გადარდებს ამისთვის სხვისი მსხვერპლად გაწირვა – კაენის სულს ვერ მოიცილებ და მისი ხვედრის თანაზიარი გახდები.” საშობაო ეპისტოლე, 2014 წელი

ვეძათხევი – მარტო სიკვდილის პირისპირ

სოფელ ვეძათხევში, რომელიც დუშეთის რაიონში, ანანურიდან რამდენიმე კილომეტრში მდებარეობს,  11 ოჯახი  უკიდურესად მძიმე პირობებში ცხოვრობს. არ არსებობს სოფლამდე მისასვლელი  სამანქანე გზა;  ტერიტორია, რომელზეც დასახლებაა გაშენებული გეოლოგიური დასკვნის მიხედვით საცხოვრებლად უვარგისია;  ბოლო სამი წლის განმავლობაში მეწყერმა 4 ადამიანის სიცოცხლე შეიწირა. 

მომაკვდავი სოფლები ქობულეთის მთიანეთიდან

საქართველოს მთიან რეგიონებში ყოველ წელს უფრო და უფრო ნაკლები ადამიანი ატარებს ზამთარს. გამონაკლისი არც ქობულეთის მთიანეთია, სადაც  140 წლის წინ მჭიდროდ დასახლებული სოფლები იყო. დუღდა ცხოვრება და მთის წვერვალებზე კოპწია ოდები იდგა. 

სიშიშვლე, როგორც რელიგიური პროტესტის ფორმა

“გოგონას საეკლესიო მაღაზიაში შეურაცხყოფა მიაყენეს იმის გამო, რომ მას კაბა გეტრების გარეშე ეცვა, სტუდენტი კი არ დაუშვეს გამოცდაზე, ვინაიდან მისი ჯინსი გამომწვევად ჩათვალეს. არც ჩემს ბავშვობაში და არც მერე რელიგია ასეთი ექსტრემისტული არ ყოფილა, როგორც ახლა” – ამბობს ფოტოგრაფი  კატრინა ბარკერ ანდერსონი

ამოჩემებული სათამაშოები

ირლანდიელმა ფოტოგრაფმა, მარკ ნიქსონმა ერთ ფოტოსერიაში გააერთიანა თავისი, თავისი შვილის და სხვების ბავშვობის დროინდელი პლუშის სათამაშოები. ფოტოსესიას დიდი გამოხმაურება მოყვა ინტერნეტსა და ბეჭდურ მედიაში, გაკეთდა ანალოგიური პროექტები მკითხველების ბავშვობის სათამაშოებით.